Niet laten braken met zout 2017-12-20T20:34:07+00:00

Nooit laten braken m.b.v. zout!

Keukenzout wordt regelmatig gebruikt om dieren thuis door de eigenaar te laten braken nadat de hond een ongewenst voorwerp of ongewenste stof heeft opgegeten. Het geven van zout wordt ook op internet vaak genoemd als een ‘eerste hulp actie‘. En ook sommige dierenartsen raden eigenaren aan hun hond te laten braken met behulp van een lepel zout. Recent zijn 2 gevallen beschreven waarbij deze actie fataal afliep. Beide honden (een Schipperke en een Skye Terrier) overleden aan de gevolgen van een zout vergiftiging. Daarom wordt het gebruik van zout als braakmiddel vanwege het risico van een zoutvergiftiging, sterk afgeraden!

Symptomen

De verschijnselen van een opname van te veel zout zijn in eerste instantie maag- en darmklachten. Zout heeft een irriterende werking op het slijmvlies van het maag-darmkanaal. Dit leidt tot braken en diarree en het verlies van eetlust. Er ontstaan zweren op het slijmvlies van maag en darmen. Door de hoge concentratie van het zout in het bloed wordt er vocht onttrokken aan allerlei cellen. Dit leidt tot oedemen. Wanneer ook de zoutconcentratie in de hersenen stijgt dan leidt dit ook hier tot een beschadiging van cellen, bloedingen en infarcten met neurologische klachten (als epilepsie) tot gevolg.  De patiënt wordt rusteloos, prikkelbaar, suf en krijgt spiertrekkingen, toevallen en een te hoge temperatuur. Andere symptomen zijn: veel meer drinken en plassen, snelle ademhaling en hartslag en hartritmestoornissen. Uiteindelijk kan de patiënt in coma raken en sterven.

Hoeveel zout is gevaarlijk?

Toxische effecten kunnen al optreden vanaf 1,9 gram per kg lichaamsgewicht. Bij een Schipperke betekent dit ongeveer 16 gram zout en dat is ongeveer de hoeveelheid van 1 eetlepel. De Skye Terrier kreeg 2 eetlepels zout (30-50 gram – 1,7-2,7 g/kg). Als deze hoeveelheden niet leiden tot braken is de gevaarlijke grens snel bereikt. Bij hersenverschijnselen (zoals epilepsie) is de prognose erg slecht.

Therapie

De therapie is lastig omdat veel methoden die normaal bij vergiftigingen toegepast worden niet werken.  Zout bindt ook nauwelijks aan actieve kool (norit). Mocht de patiënt nog niet spontaan braken dan kan het braken alsnog worden opgewekt met de daartoe geëigende middelen. Wanneer het zout al in het bloed verhoogd aanwezig is, is het narcose risico toegenomen. Dit bemoeilijkt de sedatie om – bijvoorbeeld – de maag te spoelen. Verdoven en spoelen wordt afgeraden wanneer er al zenuwverschijnselen aanwezig zijn.
In alle gevallen dat het zoutgehalte in het bloed (sterk) verhoogd is, zijn speciale infusen nodig om dit te corrigeren. Dit vergt het voortdurend meten van het zoutgehalte en kan alleen in bepaalde klinieken plaatsvinden. Een ernstige ‘zoutvergiftigingspatiënt’ is daarom vaak een ‘intensive care patiënt’.

Hoe dan wel laten braken

Wanneer een hond of kat moet braken zijn daar geschikte injecties voor. Het braken kan op deze manier gecontroleerd plaats vinden. Tegelijkertijd wordt gecontroleerd of de verdachte stof, of het verdachte voorwerp daadwerkelijk is uitgebraakt.
Daarbij komt ook nog dat het ook niet altijd de goede keus is om een dier te laten braken.

Een goede begeleiding door uw dierenarts is dus altijd verstandig.

Laura Post
Paraveterinair

Maak een afspraak

Als ‘eerstelijns dierenarts’ zijn wij er
voor het welzijn van uw dier!

WELKOM

Dierenkliniek Leusden

Hamersveldseweg 74

3833 GS Leusden

033 – 494 44 88

info@dierenkliniekleusden.nl

AGENDA

HIER STAAT EEN ACTIVITEIT

NIEUWS

Hallo wereld.

Welkom bij WordPress. Dit is je eerste bericht. Pas het aan of verwijder het en start met bloggen.